Wim van Ek terug bij Jolly Jumpers

Onlangs is Wim van Ek, na een paar jaartjes afwezigheid, weer terug gekeerd bij Jolly Jumpers. Wim geeft op de woensdagen individuele training aan de meiden van DS1. Omdat we benieuwd waren naar zijn terug keer, zochten we hem op en stelden we hem wat vragen.
Wim , je bent na een paar jaar weer terug bij Jolly Jumpers. Wat leuk! Wat heb je in de tussentijd gedaan?
Mijn laatste klus in 2017 was heren 1 van The Jugglers en de begeleiding van coaches bij Amical. Dat dat had net zo goed Jolly Jumpers kunnen zijn ware het niet dat ik problemen had met mijn gezondheid (evenwichtsstoornis en belastbaarheid). Mijn zorgzame vrouw Marijke vond het echter maar niets dat ik 3 a 4 keer per week naar Tubbergen heen en weer zou gaan rijden. Vorig jaar heb ik om dezelfde redenen een “sabatical” genomen, in de veronderstelling dat door rust m’n evenwicht en belastbaarheid misschien zou herstellen. Helaas heeft het niet veel geholpen. Waar ik wel achter kwam is dat ik van niets doen veel te snel oud wordt! Het auto rijden is geen probleem meer en ik miste het werken met mensen. Netflix kon dat niet opvangen….

En nu ben je weer terug bij Jolly Jumpers?
Ja, toen Robert Reuver mij namens Jolly Jumpers benaderde of ik een individuele training wilde verzorgen voor DS1, zag ik daarin een mogelijkheid om weer op het oude nest terug te keren. Ik was ook nog niet klaar met Tubbergen vanwege mijn vervroegd afscheid in 2015 van de U20 (en dat had Richard Steggink haarfijn in de gaten). Nu tref ik een groot deel van die U20 meiden weer aan bij DS1 en dat vindt ik hartstikke leuk! Daarnaast vindt ik het een goede zaak dat het Bestuur en de TC er naar streeft om, naast de heel belangrijke breedtesportteams, voor de prestatieteams stapje voor stapje te streven naar een optimaal “topsport” klimaat binnen de vereniging. De bedoeling is ook dat bij deze individuele training op termijn talenten van andere teams gaan aansluiten.

Kun je ons eens wat vertellen over jouw ervaring als speler en als coach?
Vanaf mijn 14e basketbal ik. Mijn ervaring als speler heb ik opgedaan bij o.a. de Vlubbers, de Treffers, Top Team Twente en Arke Reizen. En mijn ervaring als Coach bij de heren van Hatrans Haaksbergen, Stoepie Shooters Bunschoten, Interbril Enschede en jawel het beste heren team ooit van Jolly Jumpers! Met onder andere Johannes Klaassen, Andre Hoefakker, Richard Steggink, Huub Frons, Bart Droste, Edwin Droste, Berthil Droste en anderen. De jongeren onder ons hebben vast geen idee waar dit nu overgaat! Bij de onlangs gehouden reünie heb ik gemerkt dat de sterke verhalen rond dit team nog steeds de ronde doen….

En je hebt toch ook veel damesteams gecoacht?
Mijn ervaring bij de dames heb ik onder andere opgedaan bij Perik Jumpers, Texim Tonego, Jolly Jumpers, Eurosped (ook Jolly Jumpers dus). Ik geloof dat ik nu voor het 7de jaar bij Jolly Jumpers actief ben en ik moet zeggen dat ik dat altijd met veel plezier en succes heb gedaan. Ik heb er in Tubbergen een paar fijne basketbal vrienden aan overgehouden en ik beschouw Jolly Jumpers dan ook als mijn basketbal nest.
Dat is best veel! Hoeveel jaar ervaring is dat wel niet?
Al met al heb ik – zie ik nu – zo’n 57 jaar ervaring. Ik verheug me er op mijn kennis in te zetten om de dames als individu verder te ontwikkelen, een taak waar ik als hoofd coach vaak gewoon niet aan toe kwam. Ik verheug mij er ook op te kunnen rekenen op de samenwerking met assistent coach Maarten Boom, die mij zal ondersteunen bij mijn taak.

IMG_2993

De eerste individuele trainingen zitten er inmiddels op. Hoe gaat het tot nu?
Met de meiden heb ik inmiddels een eerste persoonlijke inventarisatie gedaan met betrekking tot de onderdelen waaraan zij graag aan willen werken. Dat geld niet alleen voor de fysieke, technische aspecten maar ook voor de mentale aspecten. De coaches voegen hun bevindingen daaraan toe en op basis daarvan ontstaat er dan een persoonlijk trainingsplan. Ik heb gemerkt dat de speelsters goed gemotiveerd zijn en open staan voor deze uitbreiding van het totale trainingsprogramma. Wat ik kan verklappen uit de uitkomst van de inventarisatie is dat plezier voor iedereen hoog scoort en zo is het maar krek!

En hoe nu verder?
Als blijkt dat het aanslaat bij dames 1 lijkt het me zeer zinvol om dit ook bij de jongere teams te introduceren al dan niet binnen het (competitie) seizoen. We moeten dan ook eens nadenken over periodisering. Wanneer doen we wat? Denk hierbij ook aan conditie- en krachttraining.

Zoals ik al zei: stapje voor stapje …..

Oké, super Wim! Hartstikke bedankt voor je tijd en succes aankomend seizoen!
Graag gedaan. Jullie ook bedankt! Groeten en tot in de sporthal!

Wim

Spread the word. Share this post!